ROŚLINY STRĄCZKOWE

Rośliny strączkowe zawierają nie tylko dużo białka, ale także tłuszcze i węglowodany. Są bogatym źródłem potasu, wapnia, żelaza i niektórych witamin z grupy B. Skiełkowane rośliny strączkowe są doskonałym źródłem witaminy C i enzymów.

Oto krótki wykaz właściwości niektórych roślin strączkowych:

- czarna fasola – wpływa szczególnie korzystnie na nerki i funkcje rozrodcze, odbudowuje płyny i krew, działa moczopędnie. Skutecznie wspiera leczenie bólów krzyża i kolan oraz bezpłodności.

- ciecierzyca – wspiera pracę trzustki, żołądka i serca, zawiera najwięcej żelaza ze wszystkich warzyw strączkowych, jest cennym źródłem tłuszczów nienasyconych.

- soczewica – wpływa korzystnie na serce i krążenie, stymuluje system nadnerczy, wzmaga pracę nerek, działa moczopędnie.

- fasolka mung – odtruwa organizm, wpływa korzystnie na wątrobę i woreczek żółciowy, wzmacnia płyny wewnętrzne – szczególnie yin wątroby, zmniejsza objawy gorącej wilgoci w organizmie, działa moczopędnie. Skuteczna w leczeniu zatruć pokarmowych, biegunki, obrzęków (szczególnie kończyn dolnych). Wykorzystywana w leczeniu nadciśnienia, nadkwasoty, nadpobudliwości nerwowej.

- soja – wzmacnia śledzionę i trzustkę, wspomaga pracę jelita grubego, działa nawilżająco przy objawach suchości, oczyszcza serce i naczynia krwionośne. Jest naturalnym źródłem lecytyny, która jest pokarmem dla mózgu.

- fasolka szparagowa – wzmacnia śledzionę i trzustkę, odbudowuje płyny yin. Stosuje się ją przy leczeniu cukrzycy, częstym oddawaniu moczu i nadmiernym pragnieniu.

Wiele osób skarży się na złe trawienie roślin strączkowych, po ich zjedzeniu odczuwa wzdęcia i obciążenie przewodu pokarmowego. Rośliny te zawierają trójsacharydy, które są odpowiedzialne za wytwarzanie gazów. Jeśli mamy zdrowy układ trawienny i prawidłową zawartość enzymów łatwo dajemy sobie radę z rozbiciem trójsacharydów na cukry proste. Problemy z trawieniem warzyw strączkowych wskazują na osłabienie procesu trawienia i zbyt mały poziom enzymów w układzie trawiennym. W takim przypadku warto poznać kilka sposobów przyrządzania i jedzenia roślin strączkowych, które pomogą wyeliminować problemy trawienne do czasu aż nasz organizm się wzmocni.

Oto one:
- warzywa strączkowe trzeba szczególnie dokładnie przeżuwać;
- szczególnie trudna do strawienia jest soja, jednak w postaci sfermentowanej ten problem znika; jeśli mamy problemy z ziarnem soi polecam jeść – tofu, miso, sos sojowy, tempeh oraz kiełki sojowe;
- warto pamiętać, że najlżej strawne są – fasola adzuki, soczewica, fasola mung i groszek;
- rośliny strączkowe najlepiej jest łączyć z warzywami zielonymi oraz wodorostami, łączenie ich z ziarnami zbóż i gotowanym owocami jest bezpieczne jedynie przy mocnym układzie trawiennym;
- fasolę solimy pod koniec gotowania, jeśli zrobimy to wcześniej fasola nie ugotuje się dokładnie i jej skórka pozostanie twarda;
- przy gotowaniu roślin strączkowych używamy więcej soli niż zwykle ponieważ sól wzmaga trawienie produktów o wysokiej zawartości białka;
- gotujmy warzywa strączkowe z kminkiem, koprem włoskim, kolendrą, kozieradką, imbirem;
- wodorosty zwiększają wartości odżywcze tych roślin i przyśpieszają gotowanie;
- warzywa strączkowe moczymy przez co najmniej 12 godzin w proporcji 4 porcje wody do 1 porcji warzyw; podczas moczenia skórka robi się miękka i eliminuje się kwas fitynowy, dzięki temu zwiększa się dostępność minerałów;
moczenie w wodzie powoduje również, że rośliny te szybciej się gotują i są łatwiejsze do strawienia. Uwaga – nie gotujemy w wodzie, w które moczyliśmy warzywa!
- pod koniec gotowania dobrze jest wlać nieco octu jabłkowego, ryżowego lub winnego – ten manewr znacznie ułatwia trawienie

Jeśli po zastosowaniu tych metod nadal mamy problemy trawienne proponuję wstawić ziarna strączkowe do zakiełkowania. Jest to sposób na rozłożenie zawartego w nich białka na aminokwasy a skrobi i trójsacharydów na cukry proste. Dłuższe kiełkowanie (aż do pojawienia się samych kiełków) powoduje, że nawet najdelikatniejszy przewód pokarmowy da sobie z nimi radę. Najłatwiej kiełkuje się soczewicę, fasolkę mung i adzuki. Ponieważ kiełki mają właściwości ochładzające – jesienią i zimą dobrze jest je podgotować lub podsmażyć przed zjedzeniem.